loader

მამუკა არეშიძის სკანდალური ინტერვიუ - „ვიცი, ჩემი ნათქვამი გამოიწვევს დიდ ვნებათაღელვას, მაგრამ ჯობია სიმართლე იცოდეს ხალხმა, ამას პირველად ვამბობ" - პალიტრა ვიდეო

მთავარი ყველა ვიდეო საავტორო ტექნოლოგიები ახალი ამბები საზოგადოება შოუბიზნესი მოზაიკა სპორტი ვიდეოგაკვეთილები მსოფლიო მნიშვნელოვანი ინფორმაცია PALITRANEWS სხვადასხვა

მამუკა არეშიძის სკანდალური ინტერვიუ - „ვიცი, ჩემი ნათქვამი გამოიწვევს დიდ ვნებათაღელვას, მაგრამ ჯობია სიმართლე იცოდეს ხალხმა, ამას პირველად ვამბობ"

გაყოფილი საზოგადოება, აქციები და "უცხოური გავლენის გამჭვი­რვალობის შესახებ" კანონპროექტი - დაძაბულობა პიკს აღწევს. როგორც უსაფრთხოების საკითხების ექსპერტმა მამუკა­ არეშიძემ­ განაცხადა, საზოგადოებრივი ჯგუფების დაპირისპირება და ერის გაყოფა "რუსეთის იმპერიის ხელწერაა", რომელიც მუდმივად ცდილობს ქართველებში შუღლის გაღვივებას. წლების განმავლობაში­ როგორ აპირისპირებდა რუსეთი ქართველებს და ვის აწყობს საქართველოში მუდმივი დაძაბულობა, ამ საკითხებზე მამუკა არეშიძეს ვესაუბრეთ.

- ცოტა შორიდან დავიწყოთ, გავიხსენოთ, რუსეთთან დაახლოების პერიოდში საქართველო რა მდგომარეობაში იყო. ეს იყო სამთავროებად და კუთხეებად დაშლილი, ურთიერთდაპირისპირებული სამყარო. რუსეთმა ეს ძალიან კარგად იცოდა და ამას თავის სასიკეთოდ იყენებდა. კავკასიის დამპყრობლები საუკუნეების განმავლობაში ერთსა და იმავე ხერხს მიმართავდნენ - ერთმანეთთან აპირისპირებდნენ კავკასიის ხალხს ან კუთხეებს, ან რელიგიურ ჯგუფებს. რუსებმა მაშინაც ეს მექანიზმი გამოიყენეს ქართველების წინააღმდეგ. ასევე, კარგად იყენებდნენ იმ ქართველებს, რომლებიც, ასე ვთქვათ, მათ სამსახურში იყვნენ.

ანალოგიურად მოიქცნენ რუსები აფხაზეთში. მე-19 საუკუნის 80-იან წლებში, ერთი აჯანყების შემდეგ, აფხაზებს მთელ რუსეთის იმპერიაში ჩამორთმეული ჰქონდათ ყველა სამოქალაქო­ უფლება. ასეთი ტერმინიც გაჩნდა - გარი­ყული ერი (სამართლებრივი სივრციდან). 1907 წელს ეს სტატუსი ნიკოლოზ II-ის პირადი ბრძანებით მოეხსნათ. ამას წინ უძღოდა ერთი ფაქტი - 1890-იან წლებში რუსეთში სასწავლებლად წაიყვანეს წარჩინებ­ული ოჯახების შვილები, 50-ზე მეტი მოზარდი, და იქ აღზარდეს თავიანთ ყაიდაზე. ის ახალგაზრდები დაბრუნდნენ აფხაზეთში, დაიკავეს თანამდებობები და მათ შეცვალეს ანტირუსული განწყობა პრორუსულით.

1990-იან წლებში რუსეთი იმავე პრინციპით მოქმედებდა - ეროვნული უმცირესობები და კუთხეები დააპირისპირა, პლუს, წაჰკიდეს სხვადასხვა პოლიტიკური ორიენტაციის ქართველები და შედეგიც მიიღეს - 1995 წლისთვის, პრაქტიკულად, სახელმწიფო დაშლილ-დაქუცმაცებული იყო, ნაწილი ოკუპირებული, ხალხი ერთმანეთზე სამტროდ გადაკიდებული. სხვადასხვა ჯგუფს შორის სისხლიც დაიღვარა. დღემდე ამ ქარიზმაში ვართ - დაპირისპირებული და გახლეჩილი საზოგადოება და გაუფასურებული ადამიანის სიცოცხლე.

ერთ ეპიზოდს მოგიყვებით: თბილისის­ ომის დროს რუსები იარაღით ორივე მხარეს ამარაგებდნენ. როცა სასტუმრო "თბილისი" იწვოდა, კიტოვანის მომხრეები "იმელში" იყვნენ გადასული. მეც იქ ვიყავი, იმიტომ, რომ იმხანად ოპოზიციაში ვიყავი. სამწუხაროდ, ჩართული ვიყავი იმ პროცესში. ჩართულობას იმიტომ კი არ ვნანობ, რომ პოლიტიკური გემოვნება შემეცვალა, არამედ იმიტომ, რომ ძმათა მკვლელი ომის მონაწილე ვიყავი. იმ დღეს ჩემი თვალით ვნახე, ტყვია-წამლით დატვირთული მანქანა როგორ იცლებოდა "იმელის" შენობასთან. იმ ავტომობილის დაცვაში იყვნენ რუსული სპეცდანიშნულების რაზმ "ღამუ­რების" წევრები.

ამას განმასხვავებელი ნიშნით მივხვდი, რომელიც ეკეთათ. ნახევარი მანქანა რომ ჩამოცალეს, ვკითხე, რატომ არ ცლით ბოლომდე-მეთქი, და მიპასუხეს, დანარჩენი იქითა მხარისთვის მიგვაქვსო. თუ არ ვცდები, ეს იყო 1992 წლის იანვრის დასაწყისი. ვიცი, რომ ეს ჩემი ნათქვამი გამოიწვევს დიდ ვნებათაღელვას, მაგრამ ჯობია სიმართლე იცოდეს ხალხმა და მომავალმა თაობამ. სხვათა შორის, ამას პირველად ვამბობ. რუსეთს არც ერთი მხარე არ აინტერესებდა, ყველაფერს აკეთებდნენ იმისთვის, რომ ერთმანეთს წაჰკიდებოდა ხალხი, მთავარი იყო, აქ დაძაბულობის კერა შექმნილიყო. განაგრძეთ კითხვა